roken

meervoud/ˈrokə(n)/

Betekenis

werkwoord

inerg (inerg) rook afgeven
Die schoorsteen rookt geweldig.
ov (ov) (van sommige genotsmiddelen, zoals tabak) nuttigen door het inhaleren van de rook ervan
Hij kan het roken niet voor een dagje laten.
In verschillende landen is het bij wet verboden te roken in openbare gebouwen.
De gesprekken met deze dames waren diepgaander, maar voor de rest vloekten ze evenveel als de gemiddelde man, lieten ze evenveel scheten, rookten ze evenveel wiet en liepen ze even hard.
ov (ov) (van rauwe vis of rauw vlees) conserveren door langdurige blootstelling aan rook.
Hij at paling die lang had liggen roken.

werkwoord

ov, landbouw, historisch (ov) (landbouw) (historisch) (van hooi) stapelen in oppers

*[B] afgeleid van [[rookZelfstandig naamwoord_2|rook [B] ]]

Engelssmoke, smoke, smoke

Fransfumer, fumer, fumer

Duitsrauchen, rauchen, räuchern

Spaanshumear, fumar, ahumar

Italiaansfumare, fumare, affumicare

Poolspalić