romance
mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een romantische liefdesgeschiedenisHet voelde alsof ik een romance met de wildernis had beleefd die ik nu met pijn in mijn hart moest verlaten.
- (muziek) een verhalend lied met een aandoenlijk thema
- (muziek) een instrumentale compositie (meer in het algemeen)
- (letterkunde) een (vaak strofisch) gedicht met een aandoenlijk thema
Etymologie
* Oorspronkelijk van "romanz" of romans. Later nog eens opnieuw ontleend van in de nieuwe vorm "romance". In de betekenis van ‘volkslied’ voor het eerst aangetroffen in 1485. De betekenis "liefdesavontuur/-geschiedenis" is in het Nederlands nieuwer en ontleend aan het Engels of Duits.
Vertalingen
Engelsromance
Fransromance
DuitsRomanze
Spaansromance
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek