rubricator

mannelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep (beroep) iemand die rubriceert
  2. beroep (beroep) tekenaar van beginletters (initialen) in middeleeuwse handschriften en drukken

Etymologie

* van rubriceren

Verwante woorden

rubricatorenrubricatorsrubriceerrubriceerderubriceerdenrubriceertrubricerenrubriceringrubriceringenrubriekrubriekenrubriekje
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek