ruft

mannelijk (de)/rʏft/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. spreektaal (spreektaal) (harde) scheet, wind
  2. (in Noord-Nederlandse dial.) luier, rift

Etymologie

* [2] Leenwoord uit het "ruft".

Verwante woorden

ruftenruftendruftte
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek