sabotage

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een ingreep op zaken om deze te laten mislukken of te vernielen
De geheime agenten zorgden voor de sabotage van de bommen van de terroristische organisatie.
Meerdere treinstellen waren verwoest. De oorzaak was waarschijnlijk sabotage.

* van saboteren

Engelssabotage

Franssabotage

DuitsSabotage

Spaanssabotaje

Italiaanssabotaggio

Portugeessabotagem

Chinees陰謀破壞

Japans妨害工作

Turkssabotaj

Poolssabotaż

Deenssabotage