samenhang
mannelijk (de)/ˈsamə(n)ˌhɑŋ/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- toestand waarin er een onderling verband bestaatAmerikaanse macht, of het nu gaat om de militaire suprematie of diplomatieke overredingskracht, devalueert als er twijfels rijzen over de interne samenhang. Kan deze wereldspeler als het erop aan komt wel als eenheid opereren?
- mate waarin er een onderling verband isJe zou dat algemeen beschaafd koeterwaals kunnen noemen: realistische taal, zonder al te veel samenhang.
Etymologie
*: "samenhangen"
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek