sanctie
vrouwelijk (de)/'sɑŋksi/
Wat is de betekenis van sanctie?
sanctie betekent: maatregel ter bestraffing van ongewenst gedrag
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- maatregel ter bestraffing van ongewenst gedrag
- bekrachtiging of goedkeuring
- sanctie van studie: het geheel van regels waarmee in Vlaanderen een leerjaar of studie wordt afgesloten
Voorbeelden van "sanctie" in een zin
- Tegen het apartheidsbewind werden steeds meer sancties getroffen.
- EU koopt voor een recordbedrag aan Russisch gas ondanks sancties. [https://www.nu.nl/economie/6187601/eu-koopt-voor-een-recordbedrag-aan-russisch-gas-ondanks-sancties.html nu.nl (5 mrt 2022)]
- Dit heeft REPO, een speciale werkgroep die aan de sancties werkt, naar buiten gebracht. Het zou gaan om 300 miljard dollar van de centrale bank in Moskou en nog eens 30 miljard dollar aan bezittingen van politieke en zakelijke relaties van president Vladimir Poetin. Ook zijn er onder meer diverse luxejachten in beslag genomen.
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘goedkeuring’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1818
Vertalingen
Engelssanction
DuitsSanktion
Spaanssanción
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek