saprofyt

mannelijk (de)/saproˈfit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. plant die van organisch afval leeftDeze term is minder juist geworden, sinds enerzijds schimmels niet meer als planten worden beschouwd en als "saprobionten" worden aangeduid wanneer zij van organisch afval leven en anderzijds de planten zonder bladgroen in symbiose met zulke saprobionten blijken te leven en dus ook geen saprofyten zijn.
    Een andere groep paddestoelen leeft van wat bomen zoal op de grond laten vallen (de strooisellaag). Dit zijn de saprofyten.
    {{ouds

Etymologie

*gevormd uit "σαπρός" (saprós) "verrot" en "φυτόν" (futón) "plant", aangetroffen vanaf 1870

Vertalingen

Engelssaprophyte
Franssaprophyte
DuitsSaprobiont
Spaanssaprofito
Italiaanssaprofita
Portugeessaprófita
Russischсапрофит
Chinees腐生生物
Japans腐生植物
Turkssaprofit
Poolssaprofit
Zweedssaprofyt