satan
Wat is de betekenis van satan?
satan betekent: tegenstander, aanklager, onder andere met een functie naast God; later: dwarsligger, duivels persoon; in vertalingen ook weergegeven met functiebenamingen en ook geschreven met een hoofdletter (27×: Num. 22:22 +, 1 Sam. 29:4, 2 Sam. 19:23, 1 Kon. 5:18 +, Zach. 3:1 +, Ps. 109:6, Job 1:6 +, 1 Kron. 21:1; ook 36× in NT)
Betekenis
- tegenstander, aanklager, onder andere met een functie naast God; later: dwarsligger, duivels persoon; in vertalingen ook weergegeven met functiebenamingen en ook geschreven met een hoofdletter (27×: Num. 22:22 +, 1 Sam. 29:4, 2 Sam. 19:23, 1 Kon. 5:18 +, Zach. 3:1 +, Ps. 109:6, Job 1:6 +, 1 Kron. 21:1; ook 36× in NT)
Betekenis en uitleg van satan
Satan is een figuur die in verschillende religies wordt gezien als een symbool van het kwaad en verleiding. Vaak wordt hij voorgesteld als de tegenstander van God, die mensen probeert te verleiden tot zonden en kwaad gedrag.
Het woord 'satan' wordt vaak gebruikt in religieuze en culturele contexten om te verwijzen naar het kwaad of de verleiding die mensen ondervinden. Je kunt het gebruiken om morele dilemma's of worstelingen aan te duiden, maar ook in een meer symbolische zin, bijvoorbeeld als iemand zich laat verleiden tot ongewenst gedrag. De nuance kan variëren van een serieuze religieuze betekenis tot een meer speelse of metaforische toepassing.
Voorbeelden
- Tijdens het debat over ethische kwesties, noemde hij de verleidingen van de moderne samenleving als de satan die ons afleidt van ons ware pad.
- In de roman fungeert de antagonist als een moderne satan, die de hoofdpersoon voortdurend probeert te verleiden tot morele fouten.
- Ze voelde zich soms alsof ze met haar eigen satan vocht, telkens als ze de verleiding weerstond om ongezond te leven.
Woordoorsprong
Het woord 'satan' is afgeleid van het Hebreeuwse 'satan', wat 'tegenstander' of 'beschuldiger' betekent. Het is in de loop der tijd in verschillende culturen en religies geïntegreerd.
Veelgestelde vragen over satan
Wat is de betekenis van satan?
satan betekent: tegenstander, aanklager, onder andere met een functie naast God; later: dwarsligger, duivels persoon; in vertalingen ook weergegeven met functiebenamingen en ook geschreven met een hoofdletter (27×: Num. 22:22 +, 1 Sam. 29:4, 2 Sam. 19:23, 1 Kon. 5:18 +, Zach. 3:1 +, Ps. 109:6, Job 1:6 +, 1 Kron. 21:1; ook 36× in NT)
Welk woordgeslacht heeft satan?
satan is een mannelijk (de).
Etymologie
* Herkomst: Hebreeuws (gangbare Nederlandse versie), letterlijk: 'tegenstander, aanklager'