scheppen

/ˈsxɛpə(n)/

Betekenis

werkwoord

ov (ov) doen ontstaan uit niets; maken
Ze kon zich puur op het scheppen richten en tegelijkertijd het bewijs leveren voor de troebele maar ook bedwelmende kant ervan: de verkoop van haar kunst.
Op die manier scheppen de vissen hun eigen bewegingsvrijheid, tegelijkertijd autonoom en in verbinding.
In het begin schiep God de hemel en de aarde.

werkwoord

ov (ov) met lepel of spaan een hoeveelheid materiaal uit iets (bijv. een vat) naar boven halen, of het juist daarin doen
Hij schepte wat soep uit de pan.
Ze schepte zand in haar emmertje.
ov, verkeer (ov), (verkeer) in een aanrijding op het voertuig doen belanden
De voetganger werd door een auto geschept, maar raakte wonder boven wonder nauwelijks gewond.

*[B] (erfwoord) via Middelnederlands "scheppen" van Oudnederlands "skeppen", in de betekenis van ‘putten’ aangetroffen vanaf 1100

Behagen/Genoegen/Plezier scheppen in — Ergens plezier aan belevenBij deze uitdrukking treedt geregeld verwarring op met scheppen in bet. "creëren, vormen", waardoor soms abusievelijk de sterke vervoeging (schiep-geschapen) wordt gebruikt.

Engelscreate, scoop

Franscréer

Duitsschaffen, schöpfen

Spaanscrear, lograr

Italiaanscreare

Japans創る

Poolstworzyć