schipbreuk

mannelijk/vrouwelijk (de)/sxɪbrøk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een gebeurtenis waarbij een schip zinkt of op de klippen loopt
De Poolse vloot leed schipbreuk.
figuurlijk (figuurlijk) falen, mislukking, ondergang
Schipbreuk van de beschaving.

Engelsshipwreck

Fransnaufrage

DuitsSchiffbruch

Spaansnaufragio, zozobra

Portugeesnaufrágio

Russischкораблекрушение