schutter
Wat is de betekenis van schutter?
schutter betekent: iemand die een schiettuig bedient
Betekenis
- iemand die een schiettuig bedient
- (sport) iemand die de bal tracht in het doel te doen belanden, veelal van enige afstand
Voorbeelden van "schutter" in een zin
- Er klonk een schot, maar waar de schutter zich bevond was niet duidelijk.
- Hij stond bekend als een uitstekend schutter.
Betekenis en uitleg van schutter
Een schutter is iemand die een vuurwapen of een boog hanteert om doelwitten te raken. Het kan zowel verwijzen naar een professionele persoon, zoals een scherpschutter, als naar een amateur die als hobby schiet.
Het woord 'schutter' wordt vaak gebruikt in de context van sport, jacht of militaire training. Het impliceert niet alleen vaardigheid in het schieten, maar ook een zekere verantwoordelijkheid, zeker wanneer het gaat om vuurwapens. In dagelijkse gesprekken kan het ook een informele of humoristische connotatie hebben, afhankelijk van de context.
Voorbeelden
- De schutter raakte het doel precies in het midden tijdens de wedstrijd.
- Bij de jachtgroep was de ervaren schutter verantwoordelijk voor het veilig afhandelen van de wapens.
- Tijdens het festival werd er een wedstrijd gehouden waarbij iedereen zijn vaardigheden als schutter kon tonen.
Woordoorsprong
Het woord 'schutter' komt van het werkwoord 'schieten', dat zijn oorsprong vindt in het Middelnederlands en mogelijk gerelateerd is aan het Oudgermaanse woord voor 'richten' of 'doelen'.
Veelgestelde vragen over schutter
Wat is de betekenis van schutter?
schutter betekent: iemand die een schiettuig bedient
Hoeveel betekenissen heeft schutter?
schutter heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft schutter?
schutter is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je schutter in een zin?
Voorbeeld: “Er klonk een schot, maar waar de schutter zich bevond was niet duidelijk.”
Etymologie
*afgeleid met nultrap en umlaut bij de wortel van het werkwoord schieten , oorspronkelijk afkomstig van schuttre (iemand die met pijl en boog schiet), in de betekenis van ‘persoon die schiet’ aangetroffen vanaf 1240