semantiek
vrouwelijk (de)/semɑnˈtik/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) wetenschap die zich bezighoudt met de betekenis van taalkundige constructies zoals woorden (woordsemantiek) en zinnen (zinssemantiek)Uiteindelijk is het geloof allemaal een kwestie van interpretatie en semantiek.
Etymologie
*afgeleid van het Griekse 'sèma' (sein, teken)
Vertalingen
Engelssemantics
Franssémantique
DuitsSemantik
Spaanssemántica
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek