seraf

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈserɑf/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bepaalde slang (5×: Num. 21:6, 21:8, Deut. 8:15, Jes. 14:29, 30:6)
wezen met zes vleugels in de tempel (Jes. 6:2, 6:6)

Etymologie

* Herkomst: Hebreeuws (gangbare Nederlandse versie), letterlijk: 'brandende' (slang die brandt en doet branden)

Vertalingen

Engelsseraph

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek