silhouet

onzijdig (het)/ˌsiluˈwɛt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. afbeelding van een ondoorzichtig object (zoals een persoon, voorwerp, gebouw of vogel) dat sterk contrasteert met de achtergrond en zo een duidelijke vorm heeft, maar verder egaal van kleur is (in het algemeen zwart of grijs), doordat er weinig licht opvalt dat gereflecteerd zou kunnen worden, in verhouding tot de helderheid van het achtergrondlicht
    Een veelvoorkomende omstandigheid waarbij men silhouetten ziet is rond zonsondergang, bij het kijken in de richting waarin de lucht nog licht is.
    Albert kijkt omhoog. Daar, op de rand van het gat recht boven hem, rijst trots het lange silhouet van luitenant Pradelle op als de engel des doods. {{Aut|Lemaitre, Pierre
    Zijn land, een foto van hem op zijn veld, met een vurige zonsondergang die hem tot een silhouet reduceerde, een afwezigheid.

Etymologie

*(eponiem), van "silhouette", genoemd naar de 18e eeuwse Franse minister van Financiën ; in de betekenis van ‘schaduwbeeld’ voor het eerst aangetroffen in 1824 Volgens sommigen was het maken van portretten in silhouet een belangrijk tijdverdrijf voor De Silhouette, anderen leggen een verband met de drastische besparingen die hij wilde doorvoeren en het gegeven dat een portret "a la silhouette" relatief goedkoop was.

Vertalingen

Engelssilhouette
Franssilhouette
DuitsSilhouette, Schattenriss
Spaanssilueta

Verwante woorden

silhouetjesilhouetjessilhouetten
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek