slechterik

mannelijk (de)/ˈslɛxtərɪk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. pejoratief (pejoratief) iemand die kwaad doet of in de zin heeft
    Ze hebben die slechteriken eindelijk te pakken.

Etymologie

*Afgeleid van slecht

Synoniemen

booswichtschurk

Vertalingen

Engelsbaddie
Fransméchant
DuitsBösewicht
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek