spel

onzijdig (het)/spɛl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

bezigheid ter ontspanning volgens vaste regels met elementen als competitie, behendigheid, inzicht en kans
Hij speelde een spel op zijn gloednieuwe spelcomputer.
Naast allerlei paternalistische suggesties van een geëngageerde hogere middenklasse op het terrein van voeding, gezinsleven en geheelonthouding, namen allerlei vormen van lichaamsbeweging en spel overal in Europa een prominente plaats in bij de 'volksverheffers', zoals historicus Christianne Smit ze treffend noemt.
Volgens Allen Guttmann is de loskoppeling van sport en spel met religieuze rituelen of connotaties in de loop van de negentiende eeuw cruciaal geweest voor de ontwikkeling van sport als eigen sociaal-cultureel domein.

*(erfwoord), via Middelnederlands "spel" van Oudnederlands "spil", in de betekenis van ‘ontspanning’ aangetroffen vanaf 951

alles op het spel zetten — alles inzetten en mogelijk alles verliezen
brood en spelen — voedsel en vermaak, opgevat als middelen voor een regiem om de bevolking rustig te houden
buiten spel blijven — niet betrokken raken
hoog spel spelen — veel of grote risico's nemen
niet om de knikkers, maar om het spel — het gaat niet om het winnen, maar om het vermaak
ongelukkig in het spel, gelukkig in de liefde — wie pech heeft in iets onbelangrijks kan geluk hebben bij iets belangrijkers
op het spel zetten — riskeren om iets anders te bereiken

Engelsgame

Fransjeu

DuitsSpiel

Spaansjuego

Italiaansgioco

Poolsgra

Deensspil