spelen

/ˈspeːlə(n)/

Betekenis

werkwoord

intr (intr) recreatief en/of ontspannend bezig zijn
De kinderen zijn rustig aan het spelen.
muziek (muziek) muziek maken op een muziekinstrument
Tatertot was helemaal op dreef en had inmiddels geregeld dat Necktie met zijn gitaar kon meedoen met de lokale bluegrassband die in de brouwerij aan het spelen was.
intr (intr) niet serieus bezig zijn
intr (intr) ~ met onvoorzichtig/ondoordacht/onbezonnen omgaan met iets kostbaars
Hij speelt met zijn leven!
seksualiteit (seksualiteit) met zichzelf ~ masturberen
ov, toneel, filmkunst (ov), (toneel), (filmkunst) invulling geven aan een rol [3]
het vervullen van een functie
Waarschijnlijk was het helemaal niet terecht geweest dat hij de twee Duitse schrijvers had vervloekt die om een of andere reden niet samen in het Grand Hotel in Saltsjôbaden wilden verblijven, zodat een van hen, helaas de bolsjewiek en niet de Nobelprijswinnaar, bij hen thuis in Villa Bellevue moest logeren. Wat tot gevolg had dat hij naar huis moest om de gastheer te spelen.

* In de betekenis van ‘zich vermaken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1236

met de voeten spelen
Advocaat van de duivel spelen — Iemand die iets verkeerds heeft gedaan, desondanks verdedigen
De eerste viool spelen — Het hoogste woord hebben en de baas spelen
De vermoorde onschuld spelen — Zie onschuld
Hoog spel spelen — veel of grote risico's nemen
Hoog spel spelen — Veel of grote risico's nemen
Iemand in de kaart spelen — Iemand onbewust helpen (terwijl dat juist niet de bedoeling is)
Luistervinkje spelen — Stiekem een gesprek tussen anderen afluisteren

Engelsplay, perform, play

Fransjouer

Duitsspielen

Spaansjugar, tocar

Russischиграть, поиграть

Poolsgrać

Zweedsagera