stadsbevolking
vrouwelijk (de)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de groep mensen die in een stad woontWekenlang duurde die toestand van opperste gelukzaligheid, die hij weerspiegeld zag in het zomerse humeur van de stadsbevolking.Gentrificatie Dankzij renovatieprojecten ging het sinds begin jaren negentig weer beter met Harlem, maar de gentrificatie - het fenomeen waarbij de (arme) oorspronkelijke stadsbevolking vooral door stijgende huurprijzen een wijk wordt uitgedreven - heeft zich na 2000 in versneld tempo doorgezet.
Vertalingen
Engelsurban population
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek