stadsbevolking

vrouwelijk (de)

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. de groep mensen die in een stad woont
    Wekenlang duurde die toestand van opperste gelukzaligheid, die hij weerspiegeld zag in het zomerse humeur van de stadsbevolking.
    Gentrificatie Dankzij renovatieprojecten ging het sinds begin jaren negentig weer beter met Harlem, maar de gentrificatie - het fenomeen waarbij de (arme) oorspronkelijke stadsbevolking vooral door stijgende huurprijzen een wijk wordt uitgedreven - heeft zich na 2000 in versneld tempo doorgezet.

Vertalingen

Engelsurban population