stam

mannelijk (de)/stɑm/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

dikke houtige stengel van een struik
De Zweedse bossen konden kant-en-klare stammen van twintig meter leveren, maar voor het werk met de palen in de rivier hadden ze de dubbele lengte nodig. Ze moesten daarom twee stammen samenvoegen om een paal van veertig meter te krijgen.
bloemplanten (bloemplanten) deel van de boom tussen de wortels en de kruin
Wederom slingerde hij mijn touw in één keer over de hoge tak, bevestigde mijn voedselzak eraan, hees hem vier meter de lucht in en bond het touw vast aan de stam van de boom.
(genealogie) geslacht, familielijn
antropologie (antropologie) op verwantschap berustende samenlevingsvorm van meer families in beschavingen met weinig verstedelijking
anatomie (anatomie) grote ader die in kleinere aderen vertakt
biologie (biologie) taxon dat bestaat uit een of meer klassen en dat deel uitmaakt van een rijk
Een uitgestorven taxonomische stam.
taalkunde (taalkunde) onvervoegde of onverbogen woordvorm
De stam van het werkwoord.

*van Middelnederlands """, in de betekenis van ‘deel van boom’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1350

Engelstrunk, trunk, tree-trunk

Franstronc, tribu, racine

DuitsStamm, Stamm, Stamm

Spaanstronco, tribu, raíz

Italiaansceppo, tronco, radice

Portugeestronco, tribo, radical

Russischствол, стебель, ствол

Japans茎, 幹, 幹

Koreaans그루, 겨레

Arabischقبيلة

Poolspień, plemię, temat

Zweedsstjälk, stam, stam