stengel

mannelijk (de)/ˈstɛŋəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

langgerekt en stevig orgaan van een vaatplant dat water en voedingstoffen vervoert
De stengel kan rond, hoekig en geribd, gevleugeld, glad, hol of gevuld zijn.

* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘deel van een plant’ voor het eerst aangetroffen in 1573

Engelsstem, stalk

DuitsStängel

Spaanstallo, tallo herbáceo