stereo-uitzending

vrouwelijk (de)/ˈsterejoˌœytsɛndɪŋ/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. media (media) programma van radio of televisie dat wordt uitgezonden met een meer ruimtelijk klinkend geluid dankzij afzonderlijke kanalen voor geluid van links en van rechts
    En nu zal men zeggen, maar is er dan al een stereo-uitzending? Neen. Maar tijdens de wachttijd hoorde ik dat als ze komen, volgend jaar, dan kan je op Duitsland, via het ene geluidskanaal, de originele tekst horen.

Etymologie

*afgeleid van "uitzending"

Verwante woorden

sterster-reclamester-reclamesster-spotster-spotsster-van-bethlehemsteraandeelsteraandelensteraanvallersterabonnementsterachtigsterachtige
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek