stil

[stɪɫ]

Wat is de betekenis van stil?

stil betekent: geen of weinig geluid producerend

Betekenis

bijvoeglijk naamwoord
  1. woorden met boekreferenties geen of weinig geluid producerend
  2. onbeweeglijk
  3. woorden met boekreferenties rustig, kalm
bijwoord
  1. op stille wijze
  2. bijwoordelijk deel van een scheidbaar werkwoord
werkwoord
  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stillen
  2. gebiedende wijs van stillen
  3. tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stillen

Voorbeelden van "stil" in een zin

  • Zo stil mogelijk ging ik rechtop in mijn slaapzak zitten en probeerde mijn overvolle blaas geruisloos te legen.
  • Binnen de kortste tijd hadden we de stille kroeg volledig overgenomen.
  • Stil maakte hij zijn examen af en leverde het in.
  • stilvallen: Plotseling viel de wind stil.
  • Ik stil.

Etymologie

In de betekenis van ‘geruisloos, roerloos, bedaard’ voor het eerst aangetroffen in 814

Vertalingen

Duitsunbeweglich, still, ruhig
Engelsquiet, still