stil
[stɪɫ]
Wat is de betekenis van stil?
stil betekent: geen of weinig geluid producerend
Betekenis
bijvoeglijk naamwoord
- geen of weinig geluid producerend
- onbeweeglijk
- rustig, kalm
bijwoord
- op stille wijze
- bijwoordelijk deel van een scheidbaar werkwoord
werkwoord
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stillen
- gebiedende wijs van stillen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van stillen
Voorbeelden van "stil" in een zin
- Zo stil mogelijk ging ik rechtop in mijn slaapzak zitten en probeerde mijn overvolle blaas geruisloos te legen.
- Binnen de kortste tijd hadden we de stille kroeg volledig overgenomen.
- Stil maakte hij zijn examen af en leverde het in.
- stilvallen: Plotseling viel de wind stil.
- Ik stil.
Etymologie
In de betekenis van ‘geruisloos, roerloos, bedaard’ voor het eerst aangetroffen in 814
Vertalingen
Duitsunbeweglich, still, ruhig
Engelsquiet, still
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek