stoel

mannelijk (de)/stul/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

meubel (meubel) een zitmeubel voor één persoon met een rugleuning
Halen jullie de stoelen even naar buiten, dan gaan we buiten eten.
Wat ik zag toen ik me naar het huis omdraaide, zal ik nooit meer vergeten.
Terwijl ik goedkeurend met mijn vinger langs de vergulde lambrisering streek, de dikte voelde van de stof van de zware, oker overgordijnen en de stoel wegschoof om de openslaande deuren te openen naar het terras, dat uitzicht bood op de rozentuin, of wat daarvan over was, en de vijver met de defecte fontein, bedacht ik dat ik nog tijd genoeg zou hebben om deze kamer en detail te beschrijven.
plantkunde (plantkunde) wortelstel met stengelvoet van een plant (-> bananenstoel)
verouderd , (verouderd) bloembodem
mycologie, verouderd (mycologie), (verouderd) paddenstoel
techniek (techniek) onderstel waar iets op rust (-> dakstoel, klokkenstoel, zaagstoel)
techniek (techniek) weefgetouw
medisch (medisch) faeces, ontlasting [2], stoelgang

* In de betekenis van ‘zitplaats’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901

In zijn stoel neerploffen — (Al dan niet letterlijk) Vermoeid in zijn stoel gaan zitten; neerploffen, neerzijgen
Op de stoel van de rechter gaan zitten — In een kwestie zelf voor rechter spelen (terwijl men daarvoor eigenlijk niet in de gepaste positie is)
Tussen twee stoelen in de as vallen — Mislukken
Voor stoelen en banken praten/preken — Iets vertellen zonder toehoorders
Zijn mening niet onder stoelen of banken steken — Zijn mening luid en duidelijk verkondigen

Engelschair

Franschaise

DuitsStuhl

Spaanssilla

Italiaanssedia

Portugeescadeira

Russischстул

Chinees椅子

Japans椅子

Koreaans의자

Arabischكرسي

Turkssandalye

Poolskrzesło

Zweedsstol

Deensstol