stok

mannelijk (de)/stɔk/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

langwerpig voorwerp om te stoten, slaan, aanraken, aangeven (van toon), steken, te likken of te prikken
Wandelstokken? Inderdaad, ik was met de trend meegegaan en had een paar Leki Thermalite-wandelstokken aangeschaft. Deze deden ook dienst als tentpalen, twee vliegen in een klap dus. In totaal scheelden deze multifunctionele stokken mij 350 gram aan gewicht.
spel (spel) voorraad speelkaarten die na het rondgeven overblijven en waarvan men kan nemen of kopen
een gedeelte van een stuk (effect, cheque) zonder het betalings- of ontvangstbewijs, souche, talon

* In de betekenis van ‘tak, staaf’ voor het eerst aangetroffen in 1197

Wie een hond wil slaan, kan gemakkelijk een stok vinden. — Als je iemand (ergens mee) wilt afkeuren is er altijd wel een reden te vinden.
als de stok stijf staat is de uil gaan vliegen — Een seksueel opgewonden persoon (man) kan geen verstandige dingen zeggen (of is niet vatbaar voor wijze raad).
een stok tussen de benen steken
een stok achter de deur — een dreigement of sanctie achter de hand hebben
alle gekheid op een stokje — even nu serieus zijn
het aan de stok hebben — ruzie hebben met iemand
met de kippen op stok gaan — vroeg naar bed gaan
van zijn stokje gaan — flauwvallen

Engelsstick, cane

Fransbâton, baguette

DuitsStock

Spaanspalo, bastón