stop

mannelijk (de)/stɔp/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

elektrotechniek (elektrotechniek) zekering die elektrische stroom begrenst doordat zij smelt
Door de kortsluiting sloegen alle stoppen door.
halte (korte onderbreking)
Bij de volgende stop moet ik echt naar de wc.
voorwerp dat een opening kan afsluiten
Doe de stop in de gootsteen.
besluit om verdere groei of toename te stoppen
woord gebruikt als afbreking in een telegram
SCHLOSS STOP ERG OPWINDENDE FOTO STOP MOETEN HET IN PARIJS-LONDEN-NYC BRENGEN STOP LIEFS PEG.

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘afdichting’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1368

Een stop zetten op — Een maatregel instellen waarmee aan een bepaald proces (m.n. van instroom) een halt toegeroepen wordt
De [[#Zelfstandig naamwoord — stoppen]] [1] slaan door|Gezegd van iemand die plotseling al zijn/haar zelfbeheersing verliest
De [[#Zelfstandig naamwoord — stop]] [3] eruit trekken|Een einde aan iets maken (vgl. de stekker eruit trekken)
post, post-, pots, sopt, spot, tops

Engelsfuse, stop, patch

Spaansfusible, plomo, parada