stremming
vrouwelijk (de)/xxxx/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een onderbreking in de normale stroom van het verkeerDe stremming op het spoor tussen Lelystad en Almere Oostvaarders is veroorzaakt door een breuk in een spoorstaaf.
- het neerslaan van opgeloste eiwitten door coagulatieCaseïne wordt gemaakt van afgeroomde melk door zuurneerslag of stremming met melkzuurbacteriën.
Etymologie
* van stremmen .
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek