Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

subcontraoctaaf

/ˈsʏpkɔntraɔkˌtaf/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. muziek (muziek) de laagste reeks van twaalf tonen van het toonsysteem, “C 0” tot en met “B 0” (ca. 16 t/m 31 hertz)
    Oef, die tonen van het subcontraoctaaf drukken op je maag.

Etymologie

* afleiding van contraoctaaf

Vertalingen

Engelsdouble contraoctave
DuitsSubkontraoktave