Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
subcontraoctaaf
/ˈsʏpkɔntraɔkˌtaf/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (muziek) de laagste reeks van twaalf tonen van het toonsysteem, “C 0” tot en met “B 0” (ca. 16 t/m 31 hertz)Oef, die tonen van het subcontraoctaaf drukken op je maag.
Etymologie
* afleiding van contraoctaaf
Vertalingen
Engelsdouble contraoctave
DuitsSubkontraoktave
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek