supergeleiding
vrouwelijk (de)/ˈsypərɣəˌlɛidɪŋ/
Wat is de betekenis van supergeleiding?
supergeleiding betekent: (natuurkunde) de afwezigheid van elektrische weerstand bij extreem lage temperaturen van enkele graden boven het absolute nulpunt (0 graden kelvin)
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (natuurkunde) de afwezigheid van elektrische weerstand bij extreem lage temperaturen van enkele graden boven het absolute nulpunt (0 graden kelvin)
Voorbeelden van "supergeleiding" in een zin
- Bij supergeleiding is er geen energieverlies in de geleiders.
Etymologie
*afgeleid van geleiding , om aan te geven dat het om een toestand gaat boven die van normale stroomgeleiding
Vertalingen
Engelssuperconductivity
Franssupraconduction
DuitsSupraleitung
Spaanssuperconductividad
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek