superhond
mannelijk (de)/ˈsypərˌhɔnt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- hond met uitzonderlijk positieve eigenschappenZe passen zich goed aan, hebben weinig jachtinstinct, blaffen niet, bijten niet en hoeven geen lange einden te wandelen. Het is een soort superhond voor in de stad.
- hond met onwaarschijnlijke vermogens die de hoofdrol in een heldenverhaal speeltKelly krijgt een aai. En wij kijken vol spanning uit naar het volgende avontuur van deze superhond.
Etymologie
*(intensiverende) afleiding van hond
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek