Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
supertiebreak
mannelijk (de)/ˈsypərˌtɑjbrek/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een beslissende 'game' als beide partijen één set hebben gewonnen waarbij men speelt tot een van de partijen minimaal 10 punten heeft gescoord met minimaal 2 punten verschilIn de beslissende supertiebreak kwamen ze terug van een 5-1 achterstand en kregen ze op 10-9 zelfs een matchpoint, dat na een lange rally met veel fraaie volley's in het voordeel van de Oostenrijker en Braziliaan werd beslist.Met zijn Roemeense dubbelpartner Horia Tecau kwam hij tegen de broers Bob en Mike Bryan een set en een break voor maar moest hij alsnog buigen in de supertiebreak, 7-6 (4), 3-6, 6-10.
Etymologie
* Afgeleid van tiebreak
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek