suppletie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. aanvulling, toevoeging
    Suppletie van voeding met vitamine D.
  2. taalkunde (taalkunde) het verschijnsel dat er binnen hetzelfde vervoegings- of verbuigingsparadigma verschillende niet-verwante vormen voorkomen
    Dit niveau van abstractheid maakt het tamelijk eenvoudig om met morfologisch ingewikkelde gevallen als suppletie om te gaan.[http://www.let.rug.nl/zwart/docs/gramttt.pdf Jan-Wouter Zwart, Het ontstaan van I’ en C’]

Etymologie

* Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘aanvulling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1658

Verwante woorden

Supperssuppleersuppleerdesuppleerdensuppleertsupplementsupplementairsupplementairesupplementensupplerensuppletiessuppletoir
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek