sylfe

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈsɪlfə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. meestal onzichtbare geest die in de lucht leeft
    Nerval was als romantisch dichter sterk op Duitsland georiënteerd en zijn Les filles du feu uit 1854 bevat een sprookje over een vissenkoningin dat sterke verwantschap met Fouqué's Undine vertoont. Een opvallend verschil is echter dat bij Nerval de geliefde van Undine eveneens een in zijn menselijke gedaante gevangen bovennatuurlijk wezen is, in dit geval een sylfe of luchtgeest.

Etymologie

*van Latijn "sylphus", als benaming vooral bekend geraakt door de geschriften van de 16e eeuwse alchemist

Synoniemen

luchtgeest
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek