Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

symploke

vrouwelijk (de)/sɪmˈplokə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

taalkunde (taalkunde) stijlfiguur waarbij zowel de herhaling van beginwoorden (een anafoor) als de herhaling van eindwoorden (een epifoor) in opeenvolgende zinnen of zinsdelen voorkomt, wat een tekst een herkenbare, ritmische structuur geeft en de nadruk legt op de herhaalde woorden
taalkunde (taalkunde) stijlfiguur die zich voordoet wanneer een epifoor en een anafoor gelijktijdig optreden

*via Latijn "symploce" van "συμπλοκή" (sumplokè) "verweving"