synagoge

vrouwelijk (de)/ˌsinaˈɣoɣə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. religie (religie) gebedshuis, gebouw voor joodse godsdienstige bijeenkomst
  2. religie (religie) joodse gemeente
    Van protestants tot katholiek, pinkstergemeenschappen, synagogen en oecumenische vieringen.

Etymologie

*via Middelnederlands "synagoge" en Latijn "synagoga" van "συναγωγή" (sunagoogè) "samenkomst, vergadering", van "συν" (sun) "bijeen" en "ἄγω" (agoo) "brengen, voeren", op te vatten als leenvertaling van (knesset) "samenkomst, vergadering, synagoge"; in de betekenis van ‘Israëlitisch bedehuis’ voor het eerst aangetroffen in 1285

Synoniemen

synagoogsjoel

Vertalingen

Engelssynagogue, synagog
Franssynagogue
DuitsSynagoge
Spaanssinagoga
Italiaanssinagoga
Portugeessinagoga
Russischcинагога
Chinees犹太教堂
Japansシナゴーグ
Turkssinagog
Poolssynagoga
Zweedssynagoga
Deenssynagoge
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek