Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
tanaïem
meervoud/ˌtanaˈim/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (religie) gebruikt als benaming voor de schriftgeleerden vanaf de 1e tot in de 3e eeuw v. Chr.In de tweede eeuw wordt dit treffend verwoord door rabbi Meïr, een belangrijke leraar ten tijde van de tanaïem.
Etymologie
*via van "leraren" (tanaïem)
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek