tempel

mannelijk (de)/ˈtɛmpəl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

religie (religie) een gebouw voor godsverering
Heb je de tempel al gezien die ze hier in de buurt aan het bouwen zijn?
De Japanse bergen, tempels en gastvrijheid waren indrukwekkend.

* Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘bedehuis’ voor het eerst aangetroffen in 1271

Engelstemple

Franstemple

DuitsTempel

Spaanstemplo

Italiaanstempio

Portugeestemplo

Russischхрам

Japans堂塔, 寺, てら

Arabischمَعْبَد

Poolsświątynia