terracotta
/tɛra'kɔta/
Wat is de betekenis van terracotta?
terracotta betekent: verglaasde gebrande pottenbakkersklei
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- verglaasde gebrande pottenbakkersklei
- licht bruinrood
bijvoeglijk naamwoord
- gemaakt van of betrekking hebbend op aardewerk zonder glazuur met een roodbruine kleur
Etymologie
Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘ongeglazuurd aardewerk’ voor het eerst aangetroffen in 1872
Vertalingen
Spaansterracota
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek