theocratie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. politiek, religie (politiek) (religie) staatsvorm die gebaseerd is op goddelijke (Grieks: θεος) macht (Grieks: κρατος)
    Het huidige Iran is zeker een theocratie te noemen.
  2. politiek (politiek) en omdat het bovenstaande onpraktisch is dus heerschappij (dictatuur) van priesters, als z.g. rechtstreekse dienaren van God

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘staat met godheid als gezagsdrager’ voor het eerst aangetroffen in 1824

Vertalingen

Engelstheocracy
Spaansteocracia

Verwante woorden

Theotheo van doesburgstraattheo van goghTheo'stheocraattheocratentheocratischtheocratischetheodiceetheodoliettheodolietenTheodoor
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek