tiebreak

mannelijk (de)/'tɑjbrek/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een beslissende 'game' bij tennis als de stand 6-6 is in een set
    Met 6-3 in de tweede set en een break voorsprong in de derde kregen ze de bijna 30.000 toeschouwers stil. Herbert en Gasquet braken echter terug en waren in de tiebreak beter. Tot een vijfde set lieten ze het daarna niet meer komen: 6-4.Tubantia 25-NOVEMBER-2017
  2. beslissend wedstrijd onderdeel bij gelijke stand
    In Teheran werd Argentinië opzij gezet na een tiebreak, in Antwerpen waren vier sets genoeg om Italië te verslaan. Japan en de Dominicaanse Republiek trof België niet recent.de Standaard 30/NOVEMBER/2017

Etymologie

* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘extra slagen na onbesliste tennisset’ voor het eerst aangetroffen in 1984

Vertalingen

Engelstiebreak, tiebreaker