toestand

mannelijk (de)/'tustɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

een geheel van omstandigheden waarin iets of iemand zich bevindt
De toestand in de wereld is momenteel goed.
de informatie die men over een systeem moet hebben om het gedrag ervan te kunnen bepalen
een 10-bits register kan 1024 toestanden aannemen, elke nieuwe toestand volgt uit de huidige en de ingangssignalen
een ongelukkige situatie (gedoe, gezeur)
Wat een toestand, zeg!
Ik heb deze toestand ook nooit gewild, maar we kunnen niet meer terug.
Ik liet mijn vader beloven om nooit iemand over mijn toestand te vertellen en zelf deed ik dat ook niet.

* van toestaan

Engelsstate, condition, situation

DuitsZustand, Beschaffenheit, Zustand

Spaanssituación, estado, condición