toewijzing
vrouwelijk (de)/ˈtuwɛizɪŋ/
Wat is de betekenis van toewijzing?
toewijzing betekent: uitsluitende toekenning
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- uitsluitende toekenning
- (juridisch) rechterlijke uitspraak waarbij de eiser gelijk krijgt
Voorbeelden van "toewijzing" in een zin
- „Kinderen hebben wettelijk het recht op te groeien met hun eigen ouders, dus wij zullen onderzoeken of dat mogelijk is.” Na drie maanden zal de Raad aan de rechter een advies uitbrengen. Dan kan of hereniging plaatsvinden, of toewijzing aan iemand in de directe omgeving, of toewijzing aan een „neutrale” voogd.
- Volgens de wrakingskamer is dat enkele feit onvoldoende voor toewijzing van het wrakingsverzoek.
Veelgestelde vragen over toewijzing
Wat is de betekenis van toewijzing?
toewijzing betekent: uitsluitende toekenning
Hoeveel betekenissen heeft toewijzing?
toewijzing heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft toewijzing?
toewijzing is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van toewijzing?
Synoniemen van toewijzing zijn: toedeling.
Hoe gebruik je toewijzing in een zin?
Voorbeeld: “„Kinderen hebben wettelijk het recht op te groeien met hun eigen ouders, dus wij zullen onderzoeken of dat mogelijk is.” Na drie maanden zal de Raad aan de rechter een advies uitbrengen. Dan kan of hereniging plaatsvinden, of toewijzing aan iemand in de directe omgeving, of toewijzing aan een „neutrale” voogd.”
Etymologie
* van toewijzen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek