top tien

mannelijk/vrouwelijk (de)/tɔpˈtin/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. tien hoogst geplaatste items in een bepaalde rangorde
    Nederland staat niet meer in de top tien van landen die goed omgaan met de rechten van kinderen, volgens een ranglijst die de internationale kinderrechtenorganisatie KidsRights maandag publiceerde. [http://www.nu.nl/werk-en-prive/4276702/nederland-top-tien-van-landen-met-beste-kinderrechten.html www.nu.nl]

Etymologie

*(coll), leenvertaling van "top ten", oorspronkelijk gebruikt voor de tien meest populaire grammofoonplaten in een bepaalde periode

Verwante woorden

top achttop drietop honderdtop naefflaantop naeffstraattop secrettop tienentop twaalftop twintigtop veertigtop viertop vijf
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek