toren
Wat is de betekenis van toren?
toren betekent: (bouwkunde) een smal hoog bouwwerk
Betekenis
- (bouwkunde) een smal hoog bouwwerk
- (schaak) een bepaald schaakstuk in de vorm van een toren
Betekenis en uitleg van toren
Een toren is een hoge, vaak smalle structuur die als baken of uitkijkpunt dient. Je ziet ze vaak terug in kerken, kastelen en moderne gebouwen, en ze zijn meestal ontworpen om op te vallen in het landschap.
Het woord 'toren' wordt vaak gebruikt in architecturale contexten, maar ook symbolisch voor iets dat hoog of prominent is. In de stedelijke omgeving kunnen torens dienen als herkenningspunten, terwijl ze in een historische context vaak een functie hadden, zoals verdediging of religieuze betekenis. Het gebruik van het woord kan ook variëren van letterlijk, zoals een gebouwencomplex, tot figuurlijk, bijvoorbeeld in een poëtische of metaforische zin.
Voorbeelden
- De toren van de oude kerk steekt boven de stad uit en is een populaire toeristische attractie.
- Tijdens het spel moet je de toren zo hoog mogelijk maken zonder dat hij omvalt.
- De skyline van de stad wordt gedomineerd door een moderne toren die het nieuwe centrum symboliseert.
Woordoorsprong
Het woord 'toren' komt van het Latijnse 'turris', wat ook verwijst naar een hoge constructie. Dit woord heeft door de eeuwen heen verschillende vormen aangenomen in de verschillende talen van Europa.
Veelgestelde vragen over toren
Wat is de betekenis van toren?
toren betekent: (bouwkunde) een smal hoog bouwwerk
Hoeveel betekenissen heeft toren?
toren heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft toren?
toren is een mannelijk (de).
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hoog bouwwerk’ voor het eerst aangetroffen in 1201