trance
mannelijk/vrouwelijk (de)/trɑ̃s/
Wat is de betekenis van trance?
trance betekent: een dissociatief verschijnsel waarbij iemand een ander bewustzijnsniveau heeft en waarbij het persoonlijke identiteitsgevoel verminderd kan zijn
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een dissociatief verschijnsel waarbij iemand een ander bewustzijnsniveau heeft en waarbij het persoonlijke identiteitsgevoel verminderd kan zijn
- een muziekgenre
Voorbeelden van "trance" in een zin
- Uren gingen voorbij en al had ik geen mushrooms geslikt, toch voelde ik me high en als in een trance betoverd door alles wat ik om me heen zag.
Etymologie
* Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘geestvervoering’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1874
Vertalingen
Spaanstrance
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek