trijs

mannelijk (de)/trɛis/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

verouderd (verouderd) constructie met een takel om zware dingen omhoog te hijsen
scheepvaart, geschiedenis (scheepvaart) (geschiedenis) touw waarmee de blinde en schuifblinde ra op een zeilschip worden gehesen
De drie nieuwe boeken over oude scheepsbouw zijn geschreven door gedreven specialisten, die zich jarenlang met liefde en grote kennis van zaken hebben uitgeput om ook het kleinste detail te kunnen reconstrueren. (…) De lezer moet voorbereid zijn op enige wiskundige formules, op technische tekeningen en op het overigens prachtig scheepsbouwkundig jargon vol vingerlingen, zwiepingen en toppenants en veel woeling en trijs.
bouwkunde (bouwkunde) balk haaks op de gevel van oude pakhuizen waaraan goederen kunnen worden opgehesen
De oostelijke topgevel heeft een symmetrische hoofdvorm met onder meer een trijs en bevestigingspunten voor een losvloer.

zelfstandig naamwoord

*[B] samentrekking van "het rijs"