tussen-n

mannelijk (de)/ˈtʏsə(n)ˌɛn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. taalkunde (taalkunde) (Nederlands) letter n die in een aantal gevallen wordt geschreven direct na een e volgend op het eerste deel van een samenstelling of afleiding, als weergave van de ingevoegde toonloze /ə/ of /ən/ die daar in de uitspraak hoorbaar is
    In 2005 leidde het schrappen van de tussen-n in ‘ideeëloos’ nog tot boze reacties.

Etymologie

*, geschreven met een koppelteken volgens

Verwante woorden

tussentussen zittentussen-stussen-s'entussenafstandtussenarresttussenastussenbalanstussenbalansoperatietussenbedrijftussenbedrijventussenbeide
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek