tweeklank
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈtʋeklɑŋk/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) een foneem dat uit twee klinkers bestaat die binnen één lettergreep in elkaar overgaanHet hedendaagse Standaardnederlands is relatief arm aan tweeklanken: er worden in het overgrote deel van het Nederlandse taalgebied drie tweeklanken gerealiseerd.
Vertalingen
Engelsdiphthong
Fransdiphtongue
DuitsDiphthong, Zwielaut
Spaansdiptongo
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek