Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

uiterste wil

mannelijk (de)/ˈœytərstəˌwɪl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

juridisch (juridisch) vastlegging van de wensen van iemand over wat er bij overlijden moet gebeuren met zijn of haar bezittingen en schulden, zoals wie erfgenaam is, of hoe de uitvaart geregeld moet worden
(België) testament of contractuele erfstelling
Alle schulden die uitsluitend bij uiterste wil erkend zijn, worden als legaten beschouwd.
(Nederland) wettelijk voorgeschreven vorm voor een testament in het Nederlands erfrecht vanaf 2003: een notariële akte of een onderhandse akte die in bewaring is gegeven bij een notaris
De uiterste wil is mogelijk vernietigbaar omdat de notaris vergeten is er een datum op te zetten.

*van Middelnederlands "uterste wille", op te vatten als