uitroeien

/xxxx/

Betekenis

werkwoord
  1. ov (ov) doden tot er niets meer te doden valt
    Na de inname van Naarden werd de bevolking op 60 burgers na uitgeroeid.
    Het is niet de eerste keer dat de slak in Florida opduikt. In 1966 werd de reusachtige Afrikaanse landslak gespot in het centrum van Miami. In 1973 zijn er ruim 18.000 slakken gevonden en vernietigd, samen met duizenden eieren, en in 1975 werd de slak uitgeroeid verklaard.

Etymologie

* In de betekenis van ‘tot het laatste exemplaar verdelgen’ voor het eerst aangetroffen in 1526

Vertalingen

Engelseradicate
Duitsausrotten

Verwante woorden

uitraaktuitraakteuitraaktenuitraapuitraasuitraasdeuitraastuitrafelenuitrafeltuitrakenuitrangerenuitrapen
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek